บทที่76 อีกนิดก็โดนหลอกแล้ว

ได้ยินดังนั้น ดวงตาของจารวีลุกวาว ราวกับว่าเธอกำลังมองเห็นแสงสว่างในช่วงเวลาที่มืดมน

“จริงหรอคะ คืองานอะไรคะ!!”

“งานเกี่ยวกับเลขานุการ เงินเดือนเดือนละ25,000บาท ทำงานห้าวันหยุดสองวัน ช่วงเวลาเก้าโมงเช้าถึงห้าโมงเย็น คุณสนใจไหมครับ” ชายสวมแว่นก้าวเข้

บทที่77 กลับไปสู่จุดเริ่มต้นอีกครั้ง

ยศพลอุ้มร่างเล็กของจารวีกลับไปยังคฤหาสน์ของเขา ทั้งร่างของเธออ่อนปวกเปียก สองขาไม่เหลือแม้แต่เรี่ยวแรงจะก้าวเดิน อีกทั้งเสื้อผ้าบนตัวเธอยังถูกยศพลฉีกออกจนไม่เหลือชิ้นดี ดังนั้น ยศพลก็เลยต้องนำเสื้อสูทของตัวเองมาห่อหุ้มร่างบางไว้ พร้อมกับอุ้มเธอกลับเข้าไปใน

บทที่78 กลับไปสู่จุดเริ่มต้นอีกครั้ง

จารวีรู้สึกว่าสายตาทุกคู่ในห้องโถง จับจ้องมายังใบหน้าของเธอชั่วขณะหนึ่ง ใบหน้าเล็กร้อนผ่าว เธอรีบก้มตัวลงไปเก็บเอกสารฉบับนั้นขึ้นมาอย่างเก้ๆกังๆ ลังเลสักพัก เธอจึงยื่นมันไปตรงหน้าของตีรณ

ยศพลกวาดสายตาเย็นชามาที่เธอ พลางก้าวเท้าเดินไปทางประตูหน้า เ