บทที่75 ใครกล้าแตะต้องผู้หญิงของฉัน

“โอเคค่ะ พี่มนต์”

จารวีตอบรับอย่างเป็นสุข พลางก้าวขึ้นไปนั่งบนรถของมนต์ตรี ตัวรถเคลื่อนที่ออกนอกตัวเมืองอย่างช้าๆ

“วี ทำไม่ช่วงนี้ถึงผอมลงเยอะจัง” สายตาห่วงใยของมนต์ตรีจับจ้องไปยังใบหน้าของจารวี

จารวีนวดคลึงใบหน้าไปมาพลางยิ้ม “หรอคะ คงเ

บทที่76 อีกนิดก็โดนหลอกแล้ว

ได้ยินดังนั้น ดวงตาของจารวีลุกวาว ราวกับว่าเธอกำลังมองเห็นแสงสว่างในช่วงเวลาที่มืดมน

“จริงหรอคะ คืองานอะไรคะ!!”

“งานเกี่ยวกับเลขานุการ เงินเดือนเดือนละ25,000บาท ทำงานห้าวันหยุดสองวัน ช่วงเวลาเก้าโมงเช้าถึงห้าโมงเย็น คุณสนใจไหมครับ” ชายสวมแว่นก้าวเข้

บทที่77 กลับไปสู่จุดเริ่มต้นอีกครั้ง

ยศพลอุ้มร่างเล็กของจารวีกลับไปยังคฤหาสน์ของเขา ทั้งร่างของเธออ่อนปวกเปียก สองขาไม่เหลือแม้แต่เรี่ยวแรงจะก้าวเดิน อีกทั้งเสื้อผ้าบนตัวเธอยังถูกยศพลฉีกออกจนไม่เหลือชิ้นดี ดังนั้น ยศพลก็เลยต้องนำเสื้อสูทของตัวเองมาห่อหุ้มร่างบางไว้ พร้อมกับอุ้มเธอกลับเข้าไปใน