บทที่ 73 เธอไม่มีสิทธิ์ออกไปจากอ้อมกอดของฉัน

อังคณายักคิ้วหลิ่วตา เสียงประตูดังปึง พร้อมกับเสียงทุ้มต่ำที่ดังมาจากด้านหลัง “ฉันเอง”

“เอ่อ ยัยวี งั้นถ้าแกไม่เป็นไรแล้ว ฉันไปเรียนแล้วนะ คืนนี้ฉันค่อยมาหาแกใหม่แล้วกัน”

อังคณาหายตัวไปอย่างรวดเร็ว ยศพลยังคงยืนตระหง่าอยู่ตรงประตู พร้

บทที่ 74 ขอโทษนะยศพล

ในเวลาต่อมา พ่อของยศพลที่อยู่ที่แอฟริกาก็มารับตัวกลับไป หลังจากนั้นสิบปี เขาก็กลับมาที่นี่ใหม่อีกครั้ง จริงๆแล้วพี่จำเขาได้ตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นแล้ว แต่น่าเสียดายที่เฉลิมชัยจำไม่ได้ และเพื่อเป็นการไถ่โทษ พี่เต็มใจยอมให้ยศพลแก้แค้นทุกสิ่งทุกอย่างกับพี่.....

กระดา

บทที่75 ใครกล้าแตะต้องผู้หญิงของฉัน

“โอเคค่ะ พี่มนต์”

จารวีตอบรับอย่างเป็นสุข พลางก้าวขึ้นไปนั่งบนรถของมนต์ตรี ตัวรถเคลื่อนที่ออกนอกตัวเมืองอย่างช้าๆ

“วี ทำไม่ช่วงนี้ถึงผอมลงเยอะจัง” สายตาห่วงใยของมนต์ตรีจับจ้องไปยังใบหน้าของจารวี

จารวีนวดคลึงใบหน้าไปมาพลางยิ้ม “หรอคะ คงเ