บทที่ 67 ไอ้เลว ฉันจะฆ่าแก

"พี่มนต์ ขวดที่พี่ลอยไปในน้ำ วีเก็บขึ้นมาได้หมดทุกใบเลยนะ เพียงแต่วีไม่มีความกล้าที่จะไปหาพี่ วันนั้นบทที่จุดดอกไม้ไฟ วีก็ไปหาพี่แล้ว แต่น่าเสียดายที่ช้าเกินไป เพราะพี่ไปแล้ว…" จารวีพูดอย่างอ่อนแอ

มนต์ตรีตาเป็นประกายเล็กน้อย เขาเข้าใกล้เธอเข้ามาอีกนิด ค่อยๆเข้

บทที่ 68 ขอโทษนะ ฉันต้องฆ่านายแล้วล่ะ

มนต์ตรีมองไปที่จารวีด้วยความเป็นห่วงอย่างมาก นอกจากที่เธอเพิ่งจะอ้วกออกมา ก็ยังไม่มีอาการผิดปกติอะไรมาก ไม่ได้ร้องไห้หรือโวยวาย แต่รอยยิ้มหัวเราะอย่างเยือกเย็นของเธอเริ่มทำให้เขากลัว

"วี วีพักที่ไหน พี่ไปส่งนะ"

จารวีเงยหน้า มองมนต์ตรีด้วยคว

บทที่ 69 บอกสักเหตุผลที่จะทำให้ฉันให้อภัยนายมาสิ

ยศพลมีดวงตาเปล่งประกายที่มืดมนราวกับสัตว์ร้าย เขาไม่ได้พูดอะไร ไม่ได้แก้ตัวให้ตัวเองเลย

“บอกมาสิ”ใบหน้าของจารวีเต็มไปด้วยน้ำตา มีดในมือจ่ออยู่ที่คอของยศพล ความเยือกเย็นของเธอทำให้ยศพลรู้สึกผิดปกติ

ยศพลมองเธออย่างใจเย็น มองดูว่าเธ