บทที่ 201 ฉันจะแย่งชิงเธอมาให้ได้

“อาหารเช้ามาแล้วว”

ยศพลยกจานอาหารออกมา บนจานมีไข่ม้วน หมูแฮมและขนมปัง

อังคณารีบหายตัวไป ตั้งใจแกล้งทำเป็นบอกว่ามีธุระแล้วหนีไป เธอไม่อยากอยู่เป็น กขค

จารวีสูดกลิ่นหอมจากอาหารเช้า แล้วดื่มนมร้อน

“คิดไม่ถึงเลย ว่าฉันจะได้กินอาหารเช้าฝีมื

บทที่ 202 ไม่เห็นด้วยกับเรื่องแต่งงานของพวกเธอ

แสงในห้องใต้ดินนั้นมืดมาก บนมุมกำแพงมีเพียงหลอดไฟที่ส่องแสงสีเหลืองออกมา

ในห้องใต้ดินนั้นเป็นโครงสร้างของอิฐ ถึงมันจะแห้ง ๆ แต่ก็ยังคงรู้สึกหนาวเหน็บ

จารวีหดตัวอยู่ในอ้อมกอดของยศพล ความร้อนจากร่างกายเขาแผ่ส่งต่อเข้าไปในเสื้อหนาของเ

บทที่ 203 ลี้ภัยทั้งบ้าน

สามวันต่อมา งานแต่งงานของยศพลก็ได้ถูกจัดขึ้นตามกำหนด

ในโบสถ์ที่สวยวิจิตรตระการตาหลังหนึ่ง มีแขกผู้เข้าร่วมงานนั่งอยู่มากมาย ณ เวลานี้ยศพลได้ถูกปล่อยออกมาเรียบร้อยแล้ว

เขาสวมสูทแต่งงานเดินไปเดินมาท่ามกลางฝูงชน เจ้าสาวโซฟียังมาไม่ถึง

ยศพลหยิบมือถือขึ้นมา