บทที่ 193 กลับไปเป็นคนรัก

มีเสียงหวาน ๆ เสียงหนึ่งดังออกมาจากหน้าต่างชั้นสองของคฤหาสน์

จารวีแหงนหน้าขึ้นไปมอง มีผู้หญิงที่ดูเสน่ห์แรงมีเสื้อผ้าน้อยชิ้น ทั้งตัวเธอมีแค่ผ้าปิดหน้าอกผืนเดียว ปล่อยผมยาวสยาย ตะโกนลงมาเรียกยศพล

ใบหน้าเล็ก ๆ ของจารวีค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีเทาเหมือนตายแล้ว

บทที่ 194 ความรักที่กักบริเวณ

สุดท้ายแล้วการกระทำของจารวีก็ทำให้มนต์ตรีโกรธ ใบหน้าที่หล่อเหลาของเขาบิดเบี้ยว

“จารวี เธออย่าทำเกินไปกว่านี้เลย พี่หลงวีดูแลวีอย่างดีมาตลอด รักวีมาตลอด ทำไมวีก็ยังไม่ยอมปล่อยให้ตัวเองมีชีวิตดีๆ ล่ะ ถ้าวีไม่ไปเป็นเมียน้อยของยศพลนั่น วีก็คงไม่ตกต่ำแบบนี้มั้ย”

บทที่ 195 งานแต่งงานที่วิปริต

แสงแรกของดวงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องเข้ามา จารวีลืมตาขึ้นอย่างมาอย่างประหลาดใจ

ทันใดนั้นเธอก็รู้สึกว่ามือทั้งสองข้างของตนเริ่มขยับได้แล้ว

เธอพยุงตัวเองขึ้นมานั่งบนเตียง แล้วมองเสื้อผ้าของตน เสื้อผ้าก็ยังอยู่ครบ

ดูเหมือนว่ามนต์ตรีจะไม่ได้คิดจะทำมิดีมิร