บทที่ 178 ถ้ารักฉันก็ฆ่าเขาทิ้งซะ

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป ณ ห้องพักคนไข้พิเศษห้องหนึ่ง ยศพลนั่งพิงอยู่บนเตียง บนแขนซ้ายถูกผ้าผูกไว้ แขนขวายังมีสายน้ำเกลือห้อยอยู่ แต่มือก็ยังจับมือของ จารวีไว้แน่น กลัวว่าเขาจะหายไปอีก

“ขอโทษ ผมไม่ได้ตั้งใจจะปิดบังคุณ ฉันอยากจะทำความเข้าใจตัวยาก่อนถึงบอกคุณ

บทที่ 179 ค่อยๆเดินสู่เหว

“ชุดนั้นมันไม่เข้ากับหน้าเธอ แล้วยังมีทรงผมประหลาดนี้อีก นี้เธอเรียนดีไซน์เนอร์มาจริงๆใช่ไหม”จารวีเดินมาตรงหน้านิชาภา ก็มเก็บรีโมน แล้วปิดทีวี

นิชาภาหันไปหาจารวี ทั้งคู่สบตากัน จากนั้นเธอก็เอนหลังเล็กน้อย หลังตัวแนบชิดกับโซฟา

เธอจ้องมองไปที่จารวี จากนั้นเธอก

บทที่ 180 ให้เราเจอกันที่นรกเถอะ

“นี่...”หมอวิซะเตอร์มีความลำบาก “พูดยากครับ นานสุด1ปี สั้นสุด3-4เดือน”

จารวีนึกคิดขึ้นมา ตอนนี้ท้องได้5เดือน7วันแล้ว ถ้าให้เธออีก4เดือน ก็ใกล้คลอดแล้ว

เพียงพอแล้ว!

จารวียิ้ม “ฉันอยากรู้เด็กได้ติดต่อโรคนี้ไหม คุณช่วยตรวจให้ได้ไหมคะ?”