บทที่ 171 ฉันมีวิธีทรมานคุณ

ร่างทั้งสองนอนหมดแรงอยู่บนเตียง จารวีหายใจหอบแรง เอื้อมมือมาบนเตียง ผมเผ้าดูยุ่งเหยิง พอเธอใจเย็น เธอรวมผมขึ้นมาอย่างลวกๆ หลังจากนั้นทิ้งตัวลงบนหมอน

ความเย็นชาแบบนั้นทำให้เธอรู้สึกว่างเปล่า

เธอหนุนนอนบนแขนของเขา ได้ยินถึงลมหายใจของเขา

“ยศ

บทที่ 172 ไม่อนุญาตให้เธออยู่กับเขา

น้ำเสียงอันอ่อนโยน ทำให้จราวีอดไม่ได้ที่จะหันไปมอง

ร่างของมนต์ตรีก็ปรากฏขึ้นมา เขาชุดลำลองสีขาว เขาวางดอกไม้ไว้ที่หลุมศพของชยรพและคำความเคารพ

“ลุงชยรพครับ ผมสัญญาว่าจะดูแลจราวีให้ดีครับ คุณลุงวางใจได้ ผมพูดคำไหนคำนั้น ไม่ว่าอนาคตจราวีจะเกิ

บทที่ 173 ไปรอคลอดที่ฮ่องกง

ยศพลจ้องมองตาดำคู่หนึ่ง มองเธอเงียบๆ มองอยู่นาน ถึงได้พูดอย่างเอาแต่ใจว่า “ที่หลังห้ามอยู่กับเขาอีก ได้ยินหรือยัง?”

“เผด็จการจริงๆ วันนี้ถ้าไม่ใช่เพราะเขาอยู่ข้างข้าง ไม่แน่ฉันอาจเป็นลมอยู่ข้างถนนไปแล้ว

“ เชอะ ถ้าไม่มีเขา เธอคงไม่ขึ้นรถเค้าหรอก!”