บทที่ 170 ชีวิตต้องชดใช้ด้วยชีวิต

ในห้องรับแขก นิชาภาเป็นเสื้อผ้าใหม่ หลังจากอาบน้ำเสร็จ เธอก็แต่งเนื้อแต่งตัวให้เรียบร้อย

การฝืนอยู่โดยที่ยาพิษบวกกับร่างกายอ่อนแอ ทำให้เธอเกือบจะล้มลง

ในกระจก เธอเห็นใบหน้าที่ซีดเซียวของเธอ แววตาหมองคล้ำ จากที่สดใสก็กลายเป็นหม่นหมองไม่มีราศี

บทที่ 171 ฉันมีวิธีทรมานคุณ

ร่างทั้งสองนอนหมดแรงอยู่บนเตียง จารวีหายใจหอบแรง เอื้อมมือมาบนเตียง ผมเผ้าดูยุ่งเหยิง พอเธอใจเย็น เธอรวมผมขึ้นมาอย่างลวกๆ หลังจากนั้นทิ้งตัวลงบนหมอน

ความเย็นชาแบบนั้นทำให้เธอรู้สึกว่างเปล่า

เธอหนุนนอนบนแขนของเขา ได้ยินถึงลมหายใจของเขา

“ยศ

บทที่ 172 ไม่อนุญาตให้เธออยู่กับเขา

น้ำเสียงอันอ่อนโยน ทำให้จราวีอดไม่ได้ที่จะหันไปมอง

ร่างของมนต์ตรีก็ปรากฏขึ้นมา เขาชุดลำลองสีขาว เขาวางดอกไม้ไว้ที่หลุมศพของชยรพและคำความเคารพ

“ลุงชยรพครับ ผมสัญญาว่าจะดูแลจราวีให้ดีครับ คุณลุงวางใจได้ ผมพูดคำไหนคำนั้น ไม่ว่าอนาคตจราวีจะเกิ