บทที่ 148 ความหอมหวานที่น่าเบื่อหน่าย

จารวีหยิบกระดาษที่พับไว้มาดูอย่างเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง เธอค่อยๆมองมัน ไม่นานนักก็ใบหน้าของเธอก็แปรเปลี่ยนเป็นความตกตะลึง

รูปแบบของเสื้อผ้าในฤดูใบไม้ผลิ และเสื้อผ้าของฤดูร้อนที่วางจำหน่ายออกสู่ท้องตลาด ปรากฏแก่สายตา ถึงแม้ว่าที่บริษัทของจาร

บทที่ 149 ตั้งชื่อลูกว่าอะไรดี

ห้องนอนที่อบอุ่นเต็มไปด้วยความปรารถนาอันร้อนแรง หลังจากเสร็จกิจทั้งสองนอนอยู่บนเตียงอย่างอ่อนล้า

เพราะว่าจารวีกำลังท้อง เขาจึงเป็นห่วงเธอ ถึงแม้ว่าความต้องการของตนเองนั้นจะสูงเพียงใด แต่ยศพลก็ยอมเว้นช่องว่างไว้ให้เธอ

จารวีอ่อนโยนราวกับกระต่ายน้อ

บทที่ 150 ขอบเขตของความสุขกำลังทุกข์สลด

“น้าอาม น้ารู้สึกมุ้งสีเหลืองพื้นนี้สวยไหม หรือมุ้งสีน้ำเงินสวยกว่าคะ?”

จารวีติดใจชอบมุ้งของทารกพื้นหนึ่งในออนไลน์ พอพูดกับยศพลฟังไม่แล้ว กลับไม่คิบดว่านายซื่อบื้อนั่นกลับสั่งให้คนซื้อกลับมาโหลหนึ่งทั้ง 12สีซะงั้น!!