บทที่ 147 ในที่สุดช่วงเวลาที่อันตรายก็ได้ผ่านพ้นไปแล้ว

จารวีดึงมือที่ยศพลยื่นมา ออกจากหัวของเธอ" ไม่ต้องพูดมาก รู้สึกดีขึ้นบ้างหรือยัง?”

" มีเธออยู่ข้างกายแบบนี้ ฉันก็ต้องรู้สึกดีอยู่แล้วสิ”

"ฉันหมายถึงต้นแขนของคุณ!”

ยศพลคว้ามือของจารวีไปจับไว้แน่น เขาดึงมันไปวางไว้บ

บทที่ 148 ความหอมหวานที่น่าเบื่อหน่าย

จารวีหยิบกระดาษที่พับไว้มาดูอย่างเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง เธอค่อยๆมองมัน ไม่นานนักก็ใบหน้าของเธอก็แปรเปลี่ยนเป็นความตกตะลึง

รูปแบบของเสื้อผ้าในฤดูใบไม้ผลิ และเสื้อผ้าของฤดูร้อนที่วางจำหน่ายออกสู่ท้องตลาด ปรากฏแก่สายตา ถึงแม้ว่าที่บริษัทของจาร

บทที่ 149 ตั้งชื่อลูกว่าอะไรดี

ห้องนอนที่อบอุ่นเต็มไปด้วยความปรารถนาอันร้อนแรง หลังจากเสร็จกิจทั้งสองนอนอยู่บนเตียงอย่างอ่อนล้า

เพราะว่าจารวีกำลังท้อง เขาจึงเป็นห่วงเธอ ถึงแม้ว่าความต้องการของตนเองนั้นจะสูงเพียงใด แต่ยศพลก็ยอมเว้นช่องว่างไว้ให้เธอ

จารวีอ่อนโยนราวกับกระต่ายน้อ