บทที่ 6 สินสอดถูกนำไปใช้เป็นของส่วนรวม

อวิ๋นชูเพิ่งกลับมาที่จวนสกุลเซี่ย

แม่นมโจวที่อยู่ข้างกายเหล่าฮูหยินเซี่ยก็เชิญนางไปที่อันโส่วถัง

เหล่าฮูหยินเซี่ยนั่งอยู่ในตำแหน่งประธาน ถัดลงมาคือเซี่ยผิง คุณหนูใหญ่แห่งสกุลเซี่ย

"เจ้ามาแล้ว" เหล่าฮูหยินเอ่ยเสียงเรียบ "นั่งก่อนเถอะ"

อวิ๋นชูนั่งลง แม่นมโจ

บทที่ 7 ต่อไปนี้เรียกว่าเซิงจวี

อวิ๋นชูยิ้มเยาะตัวเอง

ชาติที่แล้วนางคิดว่าสกุลเซี่ยยากจน จึงสมัครใจเอาสินสอดมาเติม กลัวทำร้ายศักดิ์ศรีคนสกุลเซี่ยจึงไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้

แต่เหล่าฮูหยินสามารถหยิบเงินสองหมื่นตำลึงออกมาได้ในคราวเดียว ก็เพียงพอจะพิสูจน์ว่า สกุลเซี่ยมีฐานะมั่นคงพอสมควร

คิดย้อนกลับไปตอน

บทที่ 8 เรียกคนมาลงโทษตามกฎของบ้าน

หลังเซี่ยซื่ออันคำนับเสร็จ ยังต้องไปเรียนที่โรงเรียน

ทุกวันเขาจะไปเร็วกว่าเวลาที่กำหนดครึ่งชั่วยาม อ่านหนังสือและฝึกคัดอักษรที่นั่น ขยันมาก

เขากำลังเตรียมจะไป

ตอนนี้ ในลานเรือนจู่ๆ ก็มีเสียงโวยวายดังขึ้น

อวิ๋นชูขมวดคิ้ว

ทิงเฟิงรีบเดินเข้ามาจากข้างนอก "นายหญิง ค