บทที่ 4 ต้นพุทราเลี้ยงง่าย

อวิ๋นชูไม่มองทิงอวี่อีก

สายตานางตกอยู่ที่เด็กๆ หลายคน

คุณหนูใหญ่เซี่ยผิงอายุสิบสามปี สง่างามดั่งหยก

คุณชายใหญ่เซี่ยซื่ออันยังคุกเข่าอยู่ที่ศาลบรรพชน

คุณชายรองเซี่ยซื่อเหวยอายุแปดปี ไม่ได้มาคำนับ คงยังไม่ตื่น

เด็กสามคนที่โตที่สุด ล้วนเป็นบุตรของฮ่อซื่อ

คุณชายสามก็คือ

บทที่ 5 เจ้าต้องชดใช้จิ้งหรีดให้ข้า

ถนนในเมืองหลวงคลาคล่ำไปด้วยผู้คน

อวิ๋นชูไม่ได้นั่งรถม้า เดินอยู่บนถนน มองฝูงชนที่พลุกพล่าน นางยืนยันอีกครั้งว่าการเกิดใหม่ไม่ใช่ความฝัน

เฉินเตอฝูพานางเดินดูร้านค้าในสินเดิมรอบหนึ่ง

มีร้านชา ร้านผ้าไหม ร้านข้าว ร้านตีเหล็ก... ร้านใหญ่น้อยรวมสิบเอ็ดร้าน

เฉินเต

บทที่ 6 สินสอดถูกนำไปใช้เป็นของส่วนรวม

อวิ๋นชูเพิ่งกลับมาที่จวนสกุลเซี่ย

แม่นมโจวที่อยู่ข้างกายเหล่าฮูหยินเซี่ยก็เชิญนางไปที่อันโส่วถัง

เหล่าฮูหยินเซี่ยนั่งอยู่ในตำแหน่งประธาน ถัดลงมาคือเซี่ยผิง คุณหนูใหญ่แห่งสกุลเซี่ย

"เจ้ามาแล้ว" เหล่าฮูหยินเอ่ยเสียงเรียบ "นั่งก่อนเถอะ"

อวิ๋นชูนั่งลง แม่นมโจ