บทที่ 398 ออกจากวังเชิญอาจารย์

ฉู่หงหยูพูดอย่างจริงจัง "พี่เจียงเก่งทั้งบุ๋นบู๊ พี่เซินเป็นจอมยอดขุนนางโดยกำเนิด พวกเขาทั้งสองเก่งเกินไป หากอยู่ข้างกายข้ากลับไม่ดี อาจถูกดึงเข้าสู่วังวนการต่อสู้กับอ๋องผู้สำเร็จราชการ ในเวลาที่ควรเรียนหนังสือ พวกเขาควรตั้งใจเรียน เมื่อเรียนสำเร็จ เข้ารับราชการ จึงจ

บทที่ 399 โอหยางฮัวออกจากภูเขา

ตะวันคล้อยลับขอบฟ้าตะวันตก

อวิ๋นชูในที่สุดก็ถอนวัชพืชในแปลงเสร็จแล้ว

ในตอนนั้น โอหยางฮัวก็กลับมาพร้อมปลาทองขนาดเท่าฝ่ามือ

เมื่อเห็นอวิ๋นชูเพิ่งลุกขึ้นจากแปลง โอหยางฮัวมีความประหลาดใจในดวงตา: "ไทเฮายังไม่กลับอีกหรือ?"

"หากไม่กำจัดวัชพืช ผักกาดขาวจะโตได้อย่างไร?" อ

บทที่ 400 ไม่เคารพฮ่องเฮา

นับตั้งแต่เข้าวัง นี่เป็นครั้งแรกที่อวิ๋นชูออกจากวัง

นางจำได้ว่าหยูกับฉางเซิงชอบขนมร้านหนึ่ง จึงแวะไปซื้อมามากมาย และยังซื้อเครื่องสำอางที่สตรีชอบ เพื่อนำไปมอบให้เหล่าไทเฮาอาวุโสในวังไว้คลายเหงา

"ไทเฮาไม่ได้ออกไปไหว้พระหรอกหรือ ทำไมถึงอยู่ที่นี่?" เสียงหนึ่งดังขึ้นในร้า