บทที่ 383

นางสนมอิ้นเฟยถูกแมลงกู่

ขุนนางทั้งหมดถอนตัวกลับ

ตำหนักหย่างซินกลับสู่ความเงียบ

นางสนมอวิ๋นเฟยถอนหายใจโล่งอก โชคดีที่อวิ๋นชูเตือนให้นางร่วมมือกับพระสนมทั้งหมดที่มีโอรส

ตอนแรกนางยังกังวลว่าพระสนมเหล่านั้นจะทรยศ

แต่อวิ๋นชูบอกว่า ความเป็นแม่ย่อมคิดถึงลูกก่อน

หากฮองเต้สวรรคต ผู้ที่น่าสงสาร

บทที่ 384

องค์หญิงชิงหัวถูกลักพาตัว

องค์หญิงชิงหัวเช็ดน้ำตา

พระนางยกถ้วยยาขึ้น เป่าเบาๆ แล้วยื่นไปที่ริมพระโอษฐ์ของฮองเต้

ริมพระโอษฐ์ของฮองเต้ค่อยๆ เผยอขึ้น

ในตอนนั้นเอง

เสียงเย็นชาดังขึ้น

"หยุดก่อน!"

อวิ๋นชูรีบวิ่งเข้ามา

สีหน้าของนางสนมอิ้นเฟยเปลี่ยนไป รีบยกถ้วยยาจ่อที่พระโอษฐ์ของฮองเต้

บทที่ 385

ข้าจะสู้กับเจ้าจนถึงที่สุด

แม้จะเป็นฤดูร้อน

แต่สถานที่นี้เต็มไปด้วยความเย็นยะเยือก

องค์หญิงชิงหัวสวมเพียงชุดเดียว ทั้งตัวรู้สึกหนาวเหน็บ

นางมองซ้ายมองขวา ในห้องนี้มีเพียงนางกับฉู่รุ่ยสองคน

ฉู่รุ่ยเป็นคนป่วย

นางน่าจะหนีจากมือฉู่รุ่ยได้

นางลุกขึ้นจากพื้นอย่างไม่ให้สังเกตเห็น

ทันทีที่นางก