บทที่ 297 ข้าชื่อหลิงหลง

"กรี๊ด...!"

เสียงกรีดร้องของหญิงสาวดังขึ้น

รัชทายาททรงสะดุ้งอย่างแรง

พระองค์ทอดพระเนตรเห็นเสือกำลังฉีกกระชากแขนของหญิงสาว เลือดอุ่นๆ กระเซ็นใส่ใบหน้านาง

ขันทีน้อยรีบพยุงรัชทายาท "องค์ชาย พวกเรารีบหนีกันเถิดพ่ะย่ะค่ะ!"

รัชทายาททอดพระเนตรใบหน้านาง รู้สึกคุ้นตา ราวกับเคยพ

บทที่ 298 เคยลิ้มรสอำนาจ

งานพระศพไทเฮาเสร็จสิ้นอย่างเป็นทางการ ขบวนใหญ่โตออกเดินทางกลับเมืองหลวง

ขณะที่อวิ๋นชูขึ้นรถม้า นางเห็นสีหน้าของชายารัชทายาทด้านหน้าไม่ดีเลย แม้จากไกลก็รู้สึกได้ว่าชายาอารมณ์ไม่ดี

นางยังเห็นว่ารัชทายาทมีรถม้าเพิ่มมาอีกคัน ตามหลังรถของชายา

หลังขึ้นรถม้า ชิวถงกระซิบเบาๆ "เ

บทที่ 299 ขอความช่วยเหลือจากนางสนมอิ้นเฟย

อวิ๋นชูจิบน้ำชา

สายตาของนางตกลงบนร่างของแม่นมเอ๋อร์

แม้แม่นมเอ๋อร์จะก้มหน้า แต่ก็รู้สึกได้ถึงสายตานั้น

นางไม่รู้ว่าอวิ๋นชูจะทำอะไร แต่นางก็มีความมั่นใจของตัวเอง

นางเป็นแม่นมของท่านอ๋อง เลี้ยงดูท่านอ๋องมาตั้งแต่เล็ก ไม่ว่าอย่างไรท่านอ๋องก็ต้องให้ความเคา