บทที่ 270 องค์หญิงขอเชิญเสด็จกลับ

องค์หญิงชิงหัวเห็นอวิ๋นชูเดินขึ้นบันไดไปเคาะประตู

นางหัวเราะด้วยความโกรธ: "เราบอกแล้วว่าหมอใหญ่อู๋ไม่พบใคร อย่างไร เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นคนพิเศษหรือ?"

พูดยังไม่ทันขาดคำ ประตูก็เปิดออก

คนรับใช้เดินออกมา: "อ้อ คุณหนูอวิ๋นนี่เอง เชิญเข้ามาเร็วเถอะ หมอใหญ่อู๋รอนานแล้

บทที่ 271 ไทเฮามาบีบคั้นเรื่องแต่งงาน

ณ ตำหนักหนังสือหลวง

ลมเย็นพัดโชยด้านนอก

กลิ่นชาหอมกรุ่นภายในห้อง

นางสนมอิ้นเฟยยืนอยู่ด้านข้าง เอ่ยปากว่า "คุณหนูอวิ๋น แม้ว่าเด็กทั้งสองจะรักเจ้า แต่เจ้ากับอี๋นั้น ไม่มีวาสนาต่อกัน เรื่องแต่งงานนี้ ยกเลิกเถิด"

เดิมทีนางก็ยอมรับการแต่งงานครั้งนี้แล้ว

แต่ไม่

บทที่ 272 ยาพิษกับผ้าขาว

ไทเฮาบังคับออกคำสั่ง

ตำหนักหนังสือหลวงเงียบสงัดลงทันที

ฮองเฮาครุ่นคิดเงียบๆ หรือว่าตระกูลอวิ๋นยังมีอำนาจที่ซ่อนอยู่ซึ่งนางไม่รู้ ไม่เช่นนั้นทำไมไทเฮาถึงได้ยืนกรานไม่หยุด?

นางสนมอิ้นเฟยส่ายหน้าเงียบๆ

มีคำกล่าวว่าโฉมงามนำภัย วันนี้นางได้เห็นกับตาแล้ว คงเป็นเพราะฉู่รุ่ยสน