บทที่ 24 ร่ายรำยามไก่ขัน

อวิ๋นชูกำลังตรวจดูรายการของสินเดิมที่จะได้ติดตัวไปเมื่อแต่งงาน โดยตั้งใจจะขายของที่ไม่จำเป็นออกไปเพื่อแลกเป็นเงิน

ขณะที่กำลังยุ่งอยู่นั้น ทิงเฟิงก็เดินเข้ามารายงาน "นายหญิง อี๋เหนียงเถ๋าพบเงินเจ็ดร้อยแปดสิบตำลึงที่ห้องของฮ่อซื่อ จะให้จัดการอย่างไรเจ้าคะ?"

อวิ๋นชูตอบอย่าง

บทที่ 25 ตระกูลเซี่ยหลอกเจ้า

ฮ่อซื่อรู้สึกเศร้าใจ

นางอายุเท่ากับเซี่ยจิ่งอวี้ แต่ในวัยเดียวกัน เขายังคงเป็นคุณชายผู้สง่างามเหมือนเดิม ส่วนนางกลับแก่หง่อมแล้ว

"เจ้ามาทำอะไรที่นี่?"

เมื่อเห็นนางยืนอยู่หน้าประตูลาน เซี่ยจิ่งอวี้แสดงความไม่พอใจบนใบหน้าที่อิดโรย

ฮ่อซื่อก้มหน้า "ท่าน ข้าทำผิดไป ยินดีร

บทที่ 26 เด็กตายเยาว์คือลางร้าย

อวิ๋นชูนั่งอยู่บนเก้าอี้หวายในลาน

นางดื่มน้ำชาเย็นไปแล้วสี่ห้าถ้วย แต่ก็ยังไม่สามารถสงบอารมณ์ลงได้

ทุกครั้งที่นึกถึงว่าลูกถูกฝังอยู่ที่ไหน หัวใจของนางก็เจ็บราวกับถูกมีดเฉือนเป็นชิ้นๆ

ชาติที่แล้ว นางไม่เคยถามเรื่องลูกเลย จนกระทั่งนางตาย ลูกก็ยังไม่ได้ไปสู่สุคติ นางเก