บทที่ 18 เจ้าอยากมีชีวิตอย่างไร

รถม้าหยุดที่หน้าจวนแม่ทัพ

"คุณหนูใหญ่!"

"คุณหนูใหญ่กลับมาแล้ว!"

องครักษ์สองคนที่เฝ้าประตูจวนเห็นนาง หลังคำนับแล้วก็รีบวิ่งเข้าไปรายงาน

อวิ๋นชูเพิ่งเดินเข้าไป ก็เห็นมารดาของนาง-หลินซื่อและพี่สะใภ้ใหญ่หลิวเชียนเชียนออกมาต้อนรับพร้อมกัน

หลินซื่อจับมือนาง พูดอย่างด

บทที่ 19 งานเลี้ยงองค์หญิงใหญ่

อวิ๋นชูให้รถม้าวนในถนนสองรอบก่อนกลับจวนเซี่ย

นอกจากรอบดวงตาแดงเล็กน้อย ไม่มีใครดูออกเลยว่านางเพิ่งร้องไห้มา

เพิ่งกลับถึงลานเรือน ทิงเฟิงเดินเข้ามารายงาน "นายหญิง หลังท่านกลับจวนแม่ทัพ คุณหนูใหญ่แอบไปที่วัดร้าง นำของไปให้แม่นมฮ่อมากมาย..."

นายหญิงรักคุณหนูใหญ่เหมือ

บทที่ 20 ออกไปสูดอากาศ

อวิ๋นชูเดินตามหลินซื่อเข้าจวนองค์หญิงใหญ่

ตอนนี้ในลานมีแขกมากมายแล้ว พอเข้าไป ก็มีคนมากมายเข้ามาทักทาย

"คุณนายอวิ๋น ไม่ได้พบกันนานเลย"

"นี่ชูเอ๋อร์สินะ แป๊บเดียวโตขนาดนี้แล้ว เวลาช่างไม่เคยรอใคร"

"คนนี้คงเป็นหรานเอ๋อร์ ข้าจำได้ว่าน่าจะสิบหกแล้ว โตเป็นสาวงามผ่องแผ้วจริงๆ"