บทที่ 174 นางคิดมากเกินไป

อวิ๋นชูลุกขึ้นบอกลา

ฉู่อี๋ส่งนางออกจากจวนอ๋อง เห็นนางเดินกลับ จึงขมวดคิ้ว: "เฉิงซวี่ จัดเตรียมรถม้า"

เฉิงซวี่อยากจะบอกว่า ดึกดื่นเช่นนี้ ในเมืองหลวงห้ามรถม้าสัญจร

แต่นึกขึ้นได้ว่า องค์ชายของพวกเขาเป็นใคร ตอนปราบโจรมักกลับเมืองหลวงดึกๆ แม้แต่ประตูเมืองยังต้องเปิดให้องค์ชา

บทที่ 175 ทำงานหนักสามสิบปี

หน้าประตูใหญ่สกุลเซี่ยมีผู้คนมากมายมามุงดูและวิพากษ์วิจารณ์

แต่ไม่มีใครเข้าไปข้างใน ไม่มีใครนอกจากคนสกุลเซี่ยที่จุดธูปสามดอกไว้อาลัยเซี่ยจิ่งอวี้หน้าศาลา

ประตูใหญ่คึกคักวุ่นวาย

หน้าศาลาเงียบเหงาว่างเปล่า

หยวนซื่อร้องไห้จนเป็นลมหลายครั้ง

เซี่ยซื่อหยุ่นอายุสี่ขวบ เซี่ยเส

บทที่ 176 ขอเวลาอีกครึ่งเดือน

หน้าจวนสกุลเซี่ย มีผู้คนมากมายมามุงดูเหตุการณ์

"เห็นไหม ฉันทายถูก เซี่ยจิ่งอวี้ยักยอกเงินจริงๆ ตายไปง่ายเกินไปแล้ว"

"น่าสงสารบิดาชราที่ต้องไปใช้แรงงานหนัก ลูกชายสองคนติดหนี้คนละกว่าแปดหมื่นตำลึง ชีวิตนี้จบแล้ว"

"ต้องบอกว่าคุณชายใหญ่สกุลเซี่ยโชคดี ไม่งั้นหนี้ก้อนนี้คงต