บทที่ 173 เจ้าคิดมากเกินไปแล้ว

ทหารยามทั้งสองมองหน้ากันไปมา ไม่รู้ว่าควรตัดสินใจอย่างไร

ในตอนนั้น มีเสียงหนึ่งดังขึ้น: "มีอะไรกัน?"

ทั้งสองคนราวกับคว้าเชือกช่วยชีวิตได้ รีบประสานมือคำนับ: "ท่านเฉิง ธิดาคนโตสกุลอวิ๋นขอเข้าพบอ๋อง"

เฉิงซวี่เป็นองครักษ์ขั้นสามชั้นหนึ่ง และเป็นผู้นำกองหน้าในการปราบโจ

บทที่ 174 นางคิดมากเกินไป

อวิ๋นชูลุกขึ้นบอกลา

ฉู่อี๋ส่งนางออกจากจวนอ๋อง เห็นนางเดินกลับ จึงขมวดคิ้ว: "เฉิงซวี่ จัดเตรียมรถม้า"

เฉิงซวี่อยากจะบอกว่า ดึกดื่นเช่นนี้ ในเมืองหลวงห้ามรถม้าสัญจร

แต่นึกขึ้นได้ว่า องค์ชายของพวกเขาเป็นใคร ตอนปราบโจรมักกลับเมืองหลวงดึกๆ แม้แต่ประตูเมืองยังต้องเปิดให้องค์ชา

บทที่ 175 ทำงานหนักสามสิบปี

หน้าประตูใหญ่สกุลเซี่ยมีผู้คนมากมายมามุงดูและวิพากษ์วิจารณ์

แต่ไม่มีใครเข้าไปข้างใน ไม่มีใครนอกจากคนสกุลเซี่ยที่จุดธูปสามดอกไว้อาลัยเซี่ยจิ่งอวี้หน้าศาลา

ประตูใหญ่คึกคักวุ่นวาย

หน้าศาลาเงียบเหงาว่างเปล่า

หยวนซื่อร้องไห้จนเป็นลมหลายครั้ง

เซี่ยซื่อหยุ่นอายุสี่ขวบ เซี่ยเส