บทที่ 168 สินสอดของเซี่ยเสียน

หยวนซื่อเดินเข้าหยวี่เซิงจวี รู้สึกงุนงงชั่วขณะ

ตระกูลเซี่ยกำลังจะพังทลาย แต่หยวี่เซิงจวีกลับยังสงบสุขเหมือนแต่ก่อน ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

สาวใช้และแม่บ้านเดินไปมา ต่างทำหน้าที่ของตน ลูกสะใภ้ของนางนั่งอยู่ในห้องรับแขก กำลังดื่มชา ใบหน้าไม่แสดงอารมณ์ใดๆ

"ชูเอ๋อร์"

บทที่ 169 ชินหมิงเหิงหนี

อวิ๋นชูมองคนตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อสายตา

เป็นชินหมิงเหิง อดีตท่านอ๋องเสวียนอู่ที่ถูกเนรเทศ

เพราะจดหมายฉบับนั้นของนาง ชินหมิงเหิงถูกลากเข้าไปพัวพันกับเรื่องอื้อฉาวในวังของพระสวามีขององค์หญิง บวกกับการที่ลั่วซื่อตีกลองร้องทุกข์ จวนท่านอ๋องเสวียนอู่ก็ล่มสลาย สุดท้ายชินหมิง

บทที่ 170 ข้าคือหญิงพิษ

ขณะที่อวิ๋นชูกำลังพูดคุยกับชินหมิงเหิง ทหารหลวงกลุ่มหนึ่งก็บุกเข้ามาในเรือน ชิวถงพยายามขัดขวาง แต่อีกฝ่ายมีคนมาก จึงห้ามไว้ไม่อยู่

"ชินหมิงเหิง เจ้าอยู่ที่นี่จริงๆ ด้วย รีบมอบตัวเดี๋ยวนี้!"

ทหารสองนายเข้าไปจับตัวเขาไว้ทั้งซ้ายและขวา

อวิ๋นชูออกแรงดึงกริชออก ไหล่ขวาของชินห