บทที่ 159

ไม่เหมาะสมตามธรรมเนียม

สายตาของฉู่อี้ตกลงบนใบหน้าของอวิ๋นชู

ในความมืดของราตรี ใบหน้าของนางดูเปล่งประกายราวกับจะเรืองแสง ดวงตาทั้งสองเหมือนอัญมณีสีดำ ทำให้ผู้คนไม่อาจละสายตา

จริงๆ แล้ว จะส่งอาวุธชิ้นนี้เมื่อไหร่ก็ได้ หากไม่มีเวลาจริงๆ ก็ให้ผู้ติดตามส่งไปที่จวนสกุลเซี่ยก็ได้

แต่เขากลับเ

บทที่ 160

รัชทายาทสอบสวนมือสังหาร

ราตรีมืดสนิท

แสงจันทร์เย็นยะเยือกส่องกระทบใบหน้าทุกคน

ขณะนี้ผ่านเที่ยงคืนแล้ว แต่คนส่วนใหญ่ที่อยู่ในที่นี้ไม่มีอาการง่วงนอนเลย มีเพียงเด็กๆ ที่เอนพิงอยู่ในอ้อมกอดบ่าวไพร่หลับไป

มือสังหารสองคนถูกรัชทายาทสั่งให้มัดไว้บนม้านั่งยาว หน้าหงายขึ้น

รัชทายาททรงพับแขนพระ

บทที่ 161

การสิ้นพระชนม์ของอ๋องอันจิ้ง

ดวงอาทิตย์ค่อยๆ โผล่ขึ้นจากทิศตะวันออก

เป็นวันที่แดดจัด ในช่วงต้นฤดูใบไม้ร่วง อากาศแบบนี้เรียกว่าเสือฤดูใบไม้ร่วง

ชาวเมืองหลวงต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์เรื่องการลอบสังหารที่เหยียนซาน แผงขายของตามท้องถนนลดน้อยลงไปมาก แสดงให้เห็นถึงความหวาดกลัวของผู้คน

คนในตร