บทที่ 154 ฮ่อซวี่กลับเมืองหลวง

เซี่ยซื่ออันถือบัตรเชิญไปเยี่ยมเพื่อนร่วมชั้นเก่า

รถม้าถึงกลางทางเกิดติดขัด เขาจึงต้องลงเดิน เดินไปไม่กี่ก้าว เขาเห็นร่างคุ้นตาบนถนน

ม่านตาของเขาหดเล็กลง รีบก้าวตามไป

แต่ร่างนั้นเดินผ่านตรอก มุดเข้าร้านค้าไหนสักแห่ง แล้วหายไป

เซี่ยซื่ออันเงยหน้า ตรงหน้าเป็นโรงพนั

บทที่ 155 มุ่งหน้าสู่สนามล่าสัตว์

เพียงพริบตา ก็ถึงวันที่ยี่สิบเอ็ดเดือนเก้า

ฟ้ายังไม่สาง อวิ๋นชูก็ตื่นแต่งตัวแล้ว นำเสื้อผ้าสำรองและของใช้จำเป็น พาชิวถงนั่งรถม้าไปที่ประตูวัง

เซี่ยซื่ออันไม่ได้ไปกับนาง แต่ไปกั๋วจื่อเจี้ยน เดินทางพร้อมเพื่อนร่วมชั้น

ตอนนี้ที่ประตูวังมีคนมามากแล้ว ล้วนเป็นขุนนาง

บทที่ 156 ความเป็นไปได้ที่น่าประหลาด

อวิ๋นชูยกมือกุมขมับ

นางทำจี้สามอันเหมือนกันทุกประการ หากทำให้อ๋องผิงซีอีกอัน จะกลายเป็นอะไรไป

แต่เรื่องนี้อธิบายให้เด็กอายุสี่ขวบกว่าเข้าใจได้ยาก

นางหยิบห่อผ้าอีกห่อออกมา ยิ้มพลางกล่าว "หยกที่เหลือ ข้าทำเครื่องประดับให้ฉางเซิงหนึ่งชุด และทำจี้หยกให้เจ้าหนึ่งอั