บทที่ 135 แววตาอ่อนโยน

ฉู่หงหยูอิจฉาจนตาเขียว

อวิ๋นเจินเจียงจู่ๆ ก็รู้สึกสงสารเด็กคนนี้ ไม่มีแม่แท้ๆ ก็แล้ว ในวังคงมีคนที่จริงใจกับเขาไม่กี่คน

และเขาเองก็เพิ่งหลอกเอาจานบินจากเด็กคนนี้มา

เขาอย่างไม่อยากจะคืน แต่ก็หยิบจานบินออกมาโยนให้: "ข้าเบื่อแล้ว คืนให้เจ้า"

ฉู่หงหยูรีบรับไว้: "นี่เป็นเพราะ

บทที่ 136 อย่าจับดาบจับปืน

สามรุ่นของตระกูลอวิ๋นต่างพากันนิ่งเงียบ

พวกเขากังวลเรื่องอำนาจที่มากเกินไปจนกษัตริย์หวาดระแวงมาตลอด ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาจึงพยายามลดบทบาทลง แต่ถึงอย่างนั้น อีกสิบกว่าปีข้างหน้าก็ยังต้องพบจุดจบด้วยการถูกประหารทั้งตระกูล

ตลอดประวัติศาสตร์นับพันปี มีแม่ทัพใหญ่มากมายที่หลั

บทที่ 137 เซี่ยซื่ออันส่งดอกไม้

ยามค่ำคืนมาเยือน โคมไฟเริ่มส่องแสง

อวิ๋นชูและเซี่ยผิงจึงกลับมาถึงจวนสกุลเซี่ย

วันนี้ เซี่ยผิงได้รู้จักผู้คนมากมายที่แต่ก่อนแทบไม่เคยได้พูดคุยด้วยที่จวนสกุลอวิ๋น นางยิ่งมั่นใจว่าการตัดสินใจที่วัดชิงอันครั้งนั้นถูกต้องที่สุด

แม้จะไม่มีสินสอด แต่ก็ไม่เป็นไร หลังจากได