บทที่ 133 ขอสละตำแหน่งภรรยาเอง

ลั่วซื่อมองชายตรงหน้าอย่างไม่อยากจะเชื่อ

แต่งงานกันมาหลายปี เขาเคยให้ความเคารพและเอาใจใส่นางเสมอ นางไม่เคยคิดว่าใต้เปลือกนอกที่แสร้งทำนั้น จะซ่อนตัวตนที่แท้จริงเช่นนี้

นางกลั้นความขมขื่นในดวงตาไว้ พูดต่อ: "ข้าสั่งให้คนทำแท้งลูกของชูเหนียงแล้ว"

ราวกับฟ้าผ่าซ้ำแล้วซ้

บทที่ 134 อ๋องเสวียนอู่หย่าภรรยา

เมื่อถึงฤกษ์ดี เกี้ยวแดงจากตระกูลต้ายก็มาถึง

แม่สื่อจูงอวิ๋นหรานเดินออกไป เมื่อถึงประตูใหญ่ อวิ๋นหรานหันไปมองหลินซื่อแล้วร้องไห้ออกมา

มารดาแท้ๆ ของเธอเสียชีวิตจากการคลอดยาก เธอเติบโตมากับแม่เลี้ยงที่ดูแลเธอเหมือนลูกแท้ๆ ไม่เคยให้เธอต้องลำบากใจ

หลังแต่งงานแล้ว กา

บทที่ 135 แววตาอ่อนโยน

ฉู่หงหยูอิจฉาจนตาเขียว

อวิ๋นเจินเจียงจู่ๆ ก็รู้สึกสงสารเด็กคนนี้ ไม่มีแม่แท้ๆ ก็แล้ว ในวังคงมีคนที่จริงใจกับเขาไม่กี่คน

และเขาเองก็เพิ่งหลอกเอาจานบินจากเด็กคนนี้มา

เขาอย่างไม่อยากจะคืน แต่ก็หยิบจานบินออกมาโยนให้: "ข้าเบื่อแล้ว คืนให้เจ้า"

ฉู่หงหยูรีบรับไว้: "นี่เป็นเพราะ