บทที่ 110 ฆ่าคนครั้งแรก

พอฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง ตรงหน้ามืดสนิท

อวิ๋นชูลูบคลำข้างตัวโดยสัญชาตญาณ สัมผัสได้ถึงร่างเล็กๆ นุ่มนิ่ม

เมื่อตาเริ่มชินกับความมืดในห้อง ค่อยๆ มองเห็นเค้าโครง นางคลำตัวเด็กอย่างละเอียด จากหัวจรดเท้าไม่มีบาดแผล จึงถอนหายใจ

นางลุกขึ้นยืน เห็นช่องหน้าต่างเล็กๆ อยู่เหนือศีรษะ

แส

บทที่ 111 ตกอยู่ในเงื้อมมือโจร

ในความมืดของราตรี

โจรห้าหกคนนั่งล้อมกองไฟ กินเหล้ากินเนื้อ สนุกสนานกันใหญ่

ทันใดนั้น พวกเขาก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

"ทำไมไม่มีเสียงอะไรเลย?"

"ไอ้เลาปาคงไม่ได้ลงมือหนักจนทำให้รัฐทายาทน้อยแห่งอ๋องผิงซีตายหรอกนะ?"

"ถ้ารัฐทายาทน้อยตาย พวกเราต้องตายตามไปด้วยทั้งห

บทที่ 112 พี่ชายมีเสื้อคลุม

หลังจากฉู่อี๋ยิงโจรสองคน เขาก็ลงจากหลังม้า เดินไปหาบุตรชาย

ใครจะคิด มีคนเร็วกว่าเขาหนึ่งก้าวอุ้มหยูไว้ก่อน

เห็นหญิงสาวอุ้มหยู เขารู้สึกราง ๆ ว่าคิ้วและดวงตาของหยูดูคล้ายกับหญิงสาวตรงหน้าอยู่บ้าง

เดี๋ยวก่อน ฉางเซิงกับนายหญิงเซี่ยหน้าตาเหมือนกันมากกว่า ทั้งตา จมูก ปาก.