บทที่ 109 ขอบคุณป้าอวิ๋น

อวิ๋นชูเดินไปตามถนนอย่างไร้จุดหมาย

ในสามคนที่ติดตาม ทิงซวงและชิวถงได้ยินบทสนทนาระหว่างนางกับชินหมิงเหิงชัดเจน ทั้งสองมีความกังวลบนใบหน้า

โดยเฉพาะชิวถง นางมาสอนวิชายุทธ์ให้อวิ๋นชูที่จวนเซี่ย ไม่ค่อยสนใจเรื่องภายในจวน สิ่งที่ได้ยินครั้งนี้ พลิกความเข้าใจทั้งหมดที่มี

"นายห

บทที่ 110 ฆ่าคนครั้งแรก

พอฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง ตรงหน้ามืดสนิท

อวิ๋นชูลูบคลำข้างตัวโดยสัญชาตญาณ สัมผัสได้ถึงร่างเล็กๆ นุ่มนิ่ม

เมื่อตาเริ่มชินกับความมืดในห้อง ค่อยๆ มองเห็นเค้าโครง นางคลำตัวเด็กอย่างละเอียด จากหัวจรดเท้าไม่มีบาดแผล จึงถอนหายใจ

นางลุกขึ้นยืน เห็นช่องหน้าต่างเล็กๆ อยู่เหนือศีรษะ

แส

บทที่ 111 ตกอยู่ในเงื้อมมือโจร

ในความมืดของราตรี

โจรห้าหกคนนั่งล้อมกองไฟ กินเหล้ากินเนื้อ สนุกสนานกันใหญ่

ทันใดนั้น พวกเขาก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

"ทำไมไม่มีเสียงอะไรเลย?"

"ไอ้เลาปาคงไม่ได้ลงมือหนักจนทำให้รัฐทายาทน้อยแห่งอ๋องผิงซีตายหรอกนะ?"

"ถ้ารัฐทายาทน้อยตาย พวกเราต้องตายตามไปด้วยทั้งห