บทที่68ห้องลับในห้องหนังสือ2

“ท่านหมายความว่าอย่างไร？”เฟยเอ๋อขมวดคิ้วหันไปมองหน้าที่ดูซีดๆของเขาที่กำลังยิ้มแปลกๆอย่างไม่เข้าใจ

โหลวฮ่าวเยว่แสยะยิ้มแล้วหมุนแก้วเหล้าที่อยู่ในมือไปมาพลางพูดขึ้น：“คิดไม่ถึงจริงๆโหลวเหยนหมิงจะสามารถลืมความรู้สึกที่มีต่อซีอวิ๋นมาเป็นเวลานานได้ลงแล้วหันกลับมา

บทที่69ตกหลุมพลาง

“องค์หญิงท่านอ๋องเรียกท่านไปทานเข้าเย็นด้วยกันเพคะ“สีเอ๋อที่เห็นเฟยเอ๋อกำลังนั่งมองถ้วยน้ำชาอย่างเหม่อลอยเดินเข้ามาพูดกับนางเบาๆ

“ห้ะ？“พอได้สตินางก็หันกลับมามองสี่เอ๋อ：”ข้าไม่หิวไปบอกเขาว่าวันนี้ข้าไม่กิน！“

“เป็นไปได้อย่างไรเพคะ？“สี่เอ๋อตะลึง：”ช่วงนี้ดูองค์หญิงก

บทที่70ลักลอบเข้าห้อง

เฟยเอ๋อย่องเข้าไปในหมิงเหยนโหลวอย่างระมัดระรังทุกฝีก้าวพอถึงหน้าห้องหนังสือนางก็รู้สึกถึงสายตาของโหลวเหยนหมิงกำลังจับจ้องอยู่ที่นาง

เฟยเอ๋อชะงักไปทันทีแล้วหันมามองโหลวเหยนหมิงที่ยืนอยู่ด้านหลังตัวเองอย่างตะลึง

“แฮะแฮะ...เอ๋อ...”เฟยเอ๋อยิ้มออกมาอย่างประหม่าแล