บทที่69ตกหลุมพลาง

“องค์หญิงท่านอ๋องเรียกท่านไปทานเข้าเย็นด้วยกันเพคะ“สีเอ๋อที่เห็นเฟยเอ๋อกำลังนั่งมองถ้วยน้ำชาอย่างเหม่อลอยเดินเข้ามาพูดกับนางเบาๆ

“ห้ะ？“พอได้สตินางก็หันกลับมามองสี่เอ๋อ：”ข้าไม่หิวไปบอกเขาว่าวันนี้ข้าไม่กิน！“

“เป็นไปได้อย่างไรเพคะ？“สี่เอ๋อตะลึง：”ช่วงนี้ดูองค์หญิงก

บทที่70ลักลอบเข้าห้อง

เฟยเอ๋อย่องเข้าไปในหมิงเหยนโหลวอย่างระมัดระรังทุกฝีก้าวพอถึงหน้าห้องหนังสือนางก็รู้สึกถึงสายตาของโหลวเหยนหมิงกำลังจับจ้องอยู่ที่นาง

เฟยเอ๋อชะงักไปทันทีแล้วหันมามองโหลวเหยนหมิงที่ยืนอยู่ด้านหลังตัวเองอย่างตะลึง

“แฮะแฮะ...เอ๋อ...”เฟยเอ๋อยิ้มออกมาอย่างประหม่าแล

บทที่ 71 อันตรายใกล้เข้ามา

เฟยเอ๋อวิ่งกลับเข้ามาภายในห้อง เพิ่งนั่งลงบนเตียง ก็กลับรู้สึกว่าคับแน่นในลำไส้นัก เอี้ยวกายขย้อนยอกออกมาสู่พื้น แต่กลับไม่ได้ขย้อนอะไรออกมาเลย

“จะต้องถูกเขาพิโรธแน่!” เฟยเอ๋อกุมบริเวณหน้าท้องเอาไว้ เสยตาขึ้นมองไปยังฟากฟ้าที่มืดสนิทลงมา “โหลวเหยนมิงสมควรตา