บทที่53วันครบรอบอายุของฮ่องเต้

“ตอนนี้เจ้าสามารถกินได้แล้วทำไมถึงไม่กินเล่า？”ผ่านไปไม่นานโหลวเหยนหมิงก็หันมาคุยกับนางแล้วพบว่านางเอาแต่ก้มหน้าตลอด....

เฟยเอ๋อเงยหน้าขึ้นมามองโหลวเหยนหมิงแล้วเบะปาก：“ตอนนี้กินอาหารพวกท่านคงไม่มองข้าแปลกๆใช่หรือไม่？”

โหลวเหยนหมิงชะงักไปแล้วหัวเราะออ

บทที่54เมาเหล้าองุ่น

มองสภาพของเฟยเอ๋อตอนนี้ที่ใกล้จะฟุบหลับล้มลงไปเต็มทีโหลวเหยนหมิงได้แต่ลูบหน้าผากของนางด้วยความเอ็นดูเขารู้ดีว่านางดื่มอย่างไม่จำกัดตัวเองแน่นอนจนเมาแอ๋ถึงหยุดดื่ม

แขกต่างพากันทยอยกลับหมดขนาดฮ่องเต้ยังดื่มจนมึนต้องให้คนมาพยุงกลับตำหนักโหลวเหยนหมิงก้มลงมองเฟยเอ๋อที่เข

บทที่55ยั่วยวน

“ท่านอ๋องถึงตำหนักแล้วพะยะค่ะ！”รถม้าก็หยุดลงทันทีพอโหลวเหยียนหมิงได้ยินก็อุ้มเฟยเอ๋อที่กำลังดิ้นไปดิ้นมาลงจากรถม้าทันทีแล้วก็สั่งการทหารเฝ้าประตูไปสองสามความจากนั้นก็รีบอุ้มเฟยเอ๋อเข้าตำหนักไปทันที

“หืม...หนาวจังเลย...”ลมเย็นตอนกลางคืนก็พัดเข้ามาเบาๆเฟยเอ๋อจู๋ปากเล็กน้อยเ