บทที่52เข้าวัง

สามวันต่อมาเฟยเอ๋อถูกสี่เอ๋อพลิกตัวไปมาครึ่งค่อนวันในที่สุดสี่เอ๋อก็ปล่อยนางออกมาซะทีให้นางส่องดูตัวเองในกระจก

หลังจากที่นางตะลึงตอนมองเห็นคนในกระจกก็พลันนึกถึงไก่งามเพราะขนคนงามเพราะแต่งจริงๆคิดไม่ถึงว่าใบหน้านี้ไม่แต่งหน้าก็ดูจิ้มลิ้มชวนมองแต่พอแต่งเติมสีสันลงไปแล้วยิ่ง

บทที่53วันครบรอบอายุของฮ่องเต้

“ตอนนี้เจ้าสามารถกินได้แล้วทำไมถึงไม่กินเล่า？”ผ่านไปไม่นานโหลวเหยนหมิงก็หันมาคุยกับนางแล้วพบว่านางเอาแต่ก้มหน้าตลอด....

เฟยเอ๋อเงยหน้าขึ้นมามองโหลวเหยนหมิงแล้วเบะปาก：“ตอนนี้กินอาหารพวกท่านคงไม่มองข้าแปลกๆใช่หรือไม่？”

โหลวเหยนหมิงชะงักไปแล้วหัวเราะออ

บทที่54เมาเหล้าองุ่น

มองสภาพของเฟยเอ๋อตอนนี้ที่ใกล้จะฟุบหลับล้มลงไปเต็มทีโหลวเหยนหมิงได้แต่ลูบหน้าผากของนางด้วยความเอ็นดูเขารู้ดีว่านางดื่มอย่างไม่จำกัดตัวเองแน่นอนจนเมาแอ๋ถึงหยุดดื่ม

แขกต่างพากันทยอยกลับหมดขนาดฮ่องเต้ยังดื่มจนมึนต้องให้คนมาพยุงกลับตำหนักโหลวเหยนหมิงก้มลงมองเฟยเอ๋อที่เข