บทที่49บททดสอบ

เขาไม่ได้เป็นไข้！นางก็ยิ่งไม่เป็นไข้！

เฟยเอ๋อช้อนริมฝีปาก ทันใดนั้นก็รู้สึกเบื่อ แล้วผลักโหลวเหยนหมิง หันกลับมานั่งบนเตียง เงยหน้าขึ้นมองพร้อมเหล่มองโหลวเหยนหมิง “อยากให้ข้าให้อภัยจริงหรือ?”

ถึงแม้ตัวเองจะเสียเปรียบ หลังจากข้ามภพมา ยังมีหลายเรื่องราวท

บทที่50ตื่นเต้น

ทันนั้นโหลวเหยนหมิงใช้มือใหญ่ของเขาจับที่เอวของนาง ลากเฟยเอ๋อเข้ามากอดไว้ในอ้อมแขน ปล่อยให้นางชนเข้ากับหน้าอกตัวเอง แล้วก้มลงหัวเราะมองที่นาง“งั้น เจ้าให้อภัยข้าแล้วใช่ไหม?”

“ข้า....”เฟยเอ๋ออ้าปากค้าง แต่ก็พูดะไรไม่ออก ทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น?นี่โหลวเหยนห

บทที่51ผู้ชายที่ฉลาดจนน่าสยดสยอง

เฟยเอ๋อยืนอยู่หลังสวนดอกไม้ที่กำลังผลิบานอยู่หลังอุทยานของโหลวเหยนหมิงยากมากที่จะได้อยู่อย่างเงียบสงบแบบนี้เพราะไม่ต้องไปทำงานที่ห้องซักผ้าและไม่ต้องไปทำงานที่ห้องครัวยิ่งไปกว่านั้นก็ไม่ต้องไปส่งอารหารว่างด้วยแค่พักผ่อนก็พออยากจะเล่นอะไรก็ได้อยากจะกินอะไรก็กินห