บทที่ 48

บทที่48ใครเป็นใคร

“อา.....ท่านอ๋อง....ท่านอ๋อง...”รั่วอวี๋นร้องให้อยู่ในอ้อมแขนของโหลเหยนหมิง ถ้าเป้นคนที่ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นก็จะใจอ่อนเพราะเสียวงร้องไห้ของนาง

เฟยเอ๋อมองดูหนึ่งหญิงหนึ่งชายอยู่ที่ประตู แล้วก็หัวเราะอย่างเย็นชา เงยศีรษะขึ้นมองสี่เอ๋อที่ยืนอยู่ข้างเตี

บทที่ 49

บทที่49บททดสอบ

เขาไม่ได้เป็นไข้！นางก็ยิ่งไม่เป็นไข้！

เฟยเอ๋อช้อนริมฝีปาก ทันใดนั้นก็รู้สึกเบื่อ แล้วผลักโหลวเหยนหมิง หันกลับมานั่งบนเตียง เงยหน้าขึ้นมองพร้อมเหล่มองโหลวเหยนหมิง “อยากให้ข้าให้อภัยจริงหรือ?”

ถึงแม้ตัวเองจะเสียเปรียบ หลังจากข้ามภพมา ยังมีหลาย

บทที่ 50

บทที่50ตื่นเต้น

ทันนั้นโหลวเหยนหมิงใช้มือใหญ่ของเขาจับที่เอวของนาง ลากเฟยเอ๋อเข้ามากอดไว้ในอ้อมแขน ปล่อยให้นางชนเข้ากับหน้าอกตัวเอง แล้วก้มลงหัวเราะมองที่นาง“งั้น เจ้าให้อภัยข้าแล้วใช่ไหม?”

“ข้า....”เฟยเอ๋ออ้าปากค้าง แต่ก็พูดะไรไม่ออก ทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น?นี