บทที่270

“หายไปเกือบสามสิบปีงั้นหรือ？”เฟยเอ๋อค่อยนั่งลงข้างๆโหลวเหยนหมิงทันที เพื่อต้องการจะฟังเรื่องที่เกี่ยวกับตราหยกนี้อย่างละเอียด

นางจะไม่ยอมรับก็ไม่ได้ ว่าโหลวเหยนหมิงได้ดึงดูดความสนใจของนาง

โหลวเหยนหมิงขมวดคิ้ว แล้วเงยหน้ามองเฟยเอ๋อที่แสดงสีหน้าอยากรู้อยากเห็นออกมา เหมือนกับต้

บทที่271

วันที่สอง

“เฟยเอ๋อ เจ้ากำลังทำอะไรอยู่？”โหลวเหยนหมิงหันไปมองนาง แล้วเห็นแค่นางเอาก้อนเห็นเสียบลงไปทีละก้อน

“ข้าลองดูว่าถ้าเราเอาก้อนหินมาวางซ้อนกันขึ้น เราก็อาจจะสามารถเหยียนมันขึ้นไปข้างบนได้！”เฟยเอ๋อหันกลับมา ใบหน้าเต็มไปด้วยโคลน แต่นางกลับไม่รู้ตัว เพียงแค่หันมายิ้มให้โหลว

บทที่272

กลางดึก เฟยเอ๋อที่กึ่งหลับกึ่งตื่นอยู่ดีๆก็ตื่นขึ้น

แล้วหันไปมองโหลวเหยนหมิงที่นั่งอยู่ข้างกองไฟ และก็กำลังหลับตาเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บที่ดูเหมือน จะหลับอยู่แบบนั้น

แต่ว่าทำไมหน้าของเขาถึงแดงขนาดนั้นกันนะ？เฟยเอ๋อรู้สึกไม่ชอบมาพากล เลยรีบลุกขึ้นไปเอามือทาบไปที่หน้าผากเขาทันที