บทที่271

วันที่สอง

“เฟยเอ๋อ เจ้ากำลังทำอะไรอยู่？”โหลวเหยนหมิงหันไปมองนาง แล้วเห็นแค่นางเอาก้อนเห็นเสียบลงไปทีละก้อน

“ข้าลองดูว่าถ้าเราเอาก้อนหินมาวางซ้อนกันขึ้น เราก็อาจจะสามารถเหยียนมันขึ้นไปข้างบนได้！”เฟยเอ๋อหันกลับมา ใบหน้าเต็มไปด้วยโคลน แต่นางกลับไม่รู้ตัว เพียงแค่หันมายิ้มให้โหลว

บทที่272

กลางดึก เฟยเอ๋อที่กึ่งหลับกึ่งตื่นอยู่ดีๆก็ตื่นขึ้น

แล้วหันไปมองโหลวเหยนหมิงที่นั่งอยู่ข้างกองไฟ และก็กำลังหลับตาเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บที่ดูเหมือน จะหลับอยู่แบบนั้น

แต่ว่าทำไมหน้าของเขาถึงแดงขนาดนั้นกันนะ？เฟยเอ๋อรู้สึกไม่ชอบมาพากล เลยรีบลุกขึ้นไปเอามือทาบไปที่หน้าผากเขาทันที

บทที่273

ท้องฟ้าที่พึ่งจะสว่างออก ในที่สุดเฟยเอ๋อและโหลวเหยนหมิงก็ออกมาจากถ้ำได้เสียที แต่พอหลังจากที่โหลวเหยนหมิงอุ้มเฟยเอ๋อออกมาจากถ้ำนั่นแล้ว อยู่ดีๆเข้าก็ชะงักไปเหมือนกับว่าบาดแผลของเขาได้ฉีกขาดอีกครั้ง

เฟยเอ๋อรีบพยุงเขาทันที：“เหยนหมิง ต้องการจะพักก่อนมั้ย？“

“ไม่เป็นไร！พวกเราไปกัน