บทที่264

สิบวันผ่านไป.....

ช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมานี้เฟยเอ๋อเอาแต่นั่งนับวันเวลา จนถึงพระอาทิตย์ขึ้นในตอนเช้าวันที่สิบ เฟยเอ๋อจึงรีบกระโดดลงไปจากเตียงทันที

สี่เอ๋อที่กำลังยกน้ำเข้ามาเห็นเข้าก็พลางยิ้มออกมาแล้วรีบตรงดิ่งเข้ามาหานางอย่างไม่ระวังจนเกือบทำน้ำหกใส่นาง：“องค์หญิง ถึงท่านจะรี

บทที่265

บทที่พวกเขาได้เดินทางมาถึงข้างล่างเขาซางเถียนในเช้าวันที่สองนั้น เฟยเอ๋อก็เหนื่อยมากจนจะกลายเป็นผักไปแล้ว

“โอ้พระเจ้า....ในที่สุดก็ถึงสักที.....”เฟยเอ๋อปวดก้นอย่างมาก แล้วยังต้องให้เป่ยหมิงอี้พยุงนางลงมาจากมาอีก：“มิน่าล่ะก่อนหน้านี้พวกท่านถึงให้ข้านั่งรถม้า ถึงแม้ว่าการควบม้ามาจะสน

บทที่266

ในช่วงเวลาที่พวกเขาสองคนกำลังรำลึกความหลังกันอย่างซึ้งใจนั้น พลางชมวิวทิวทัศน์ที่สวยงามของเขาซางเถียน เป่ยหมิงอี้ก็ได้ยินเสียงคนควบม้าห่างออกไปไม่ไกลมาก

เฟยเอ๋อที่ซบอยู่ในอกเขาก็รู้สึกว่าเป่ยหมิงมีดูแปลกไป จึงเงยหน้าขึ้นมาถูจมูกไปมาแล้วจ้องมองเขา：“มีอะไรหรือ？“

“ไม่มีอะไร“เป่