บทที่253

ช่วงนี้โรคระบาดในแคว้นเป่ยหมิงค่อนข้างรุนแรงขึ้น ในวังก็ถูกปิดเป็นเขตหวงห้ามแล้ว โดยไม่อนุญาตให้ใครเข้าออกไปได้ตามใจชอบ

เฟยเอ๋อนั่งน่าเบื่อหน่ายอยู่ในตำหนักตามเคย ในมือก็ถือพัดโบกไปมา แต่ในหัวกลับคิดไปเรื่อยเปื่อย อากาศร้อนๆแบบนี้จะไม่ให้เกิดโรคระบาดขึ้นได้ยังไงล่ะ

เฟยเอ๋อหลั

บทที่254

“ท่านแม่！”ซาลาเปาร้องออกมาเสียงดัง พอเห็นแม่ที่โดนขังไว้แบบนั้นก็อยากจะวิ่งเข้าไปหา แต่ทหารที่อยู่ด้านหลังกลับดึงเขาเอาไว้ แล้วก็โยนซาลาเปาเข้าไปยังคุกที่อยู่ตรงข้ามกับนางทันที

“ซาลาเปา！”พอเห็นลูกน้อยโดนโยนเข้าไปแบบนั้น เฟยเอ๋อก็เบิกตากว้างแล้วร้องออกมาด้วยความตกใจทันที

“องค์

บทที่ 255

“ใส่ร้ายหรือไม่นั้น ไม่ต้องมาพูดกับพวกข้า เป็นคำสั่งจากเบื้องบน ว่าให้จัดการกับปีศาจจากร่างของเจ้าออกไปให้สิ้นซาก！”พูดเสร็จ หัวหน้าผู้คุมก็หันไปส่งสัญญาณให้ทหารพวกนั้นลงมือได้

เฟยเอ๋อเบิกตากว้างอย่างหวาดผวา มองไปยังแส้ที่อยู่ในมือของคนพวกนั้น ในใจก็รู้สึกหวาดกลัวยิ่งนัก

“อ้า