บทที่254

“ท่านแม่！”ซาลาเปาร้องออกมาเสียงดัง พอเห็นแม่ที่โดนขังไว้แบบนั้นก็อยากจะวิ่งเข้าไปหา แต่ทหารที่อยู่ด้านหลังกลับดึงเขาเอาไว้ แล้วก็โยนซาลาเปาเข้าไปยังคุกที่อยู่ตรงข้ามกับนางทันที

“ซาลาเปา！”พอเห็นลูกน้อยโดนโยนเข้าไปแบบนั้น เฟยเอ๋อก็เบิกตากว้างแล้วร้องออกมาด้วยความตกใจทันที

“องค์

บทที่ 255

“ใส่ร้ายหรือไม่นั้น ไม่ต้องมาพูดกับพวกข้า เป็นคำสั่งจากเบื้องบน ว่าให้จัดการกับปีศาจจากร่างของเจ้าออกไปให้สิ้นซาก！”พูดเสร็จ หัวหน้าผู้คุมก็หันไปส่งสัญญาณให้ทหารพวกนั้นลงมือได้

เฟยเอ๋อเบิกตากว้างอย่างหวาดผวา มองไปยังแส้ที่อยู่ในมือของคนพวกนั้น ในใจก็รู้สึกหวาดกลัวยิ่งนัก

“อ้า

บทที่256

“นางปีศาจ！ฆ่ามันให้สิ้นซาก！ฆ่ามันให้ตาย！”

“จัดการมัน！”

“ตัวหายนะของพวกเรา！ทำให้พวกเราต้องมาติดโรคแบบนี้！เอามันให้ตาย！ฆ่ามัน！”

“เลือดปีศาจก็มีสีแดงเหมือนกันหรือ？”มีบางคนมองเรอยคราบเลือดที่เปื้อนบนเสื้อผ้านางและร่างกายนางแล้วพูดขึ้น

“มันต้องเป็นแบบนี้อยู่แล้วไม่ใช่ห