บทที่252

“เกอเอ๋อ！”หรูเอ๋อรีบเดินเข้ามาทันที แล้วดึงแขนเกอเอ๋อไว้：“พูดเรื่องนี้ขึ้นมาทำไม？เรื่องโรคระบาดต่างๆไม่เกี่ยวข้องกับคนในวัง พวกเรากลับกันเถอะ”

เกอเอ๋อยิ้มเยาะ พลันหันมามองเฟยเอ๋อ：“องค์หญิงเหยียนเฟย ไว้มาดูกัน！”

เฟยเอ๋อขมวดคิ้วจองมองสายตาของเกอเอ๋อที่มีอะไรแฝงอยู่ และกำลังจะถ

บทที่253

ช่วงนี้โรคระบาดในแคว้นเป่ยหมิงค่อนข้างรุนแรงขึ้น ในวังก็ถูกปิดเป็นเขตหวงห้ามแล้ว โดยไม่อนุญาตให้ใครเข้าออกไปได้ตามใจชอบ

เฟยเอ๋อนั่งน่าเบื่อหน่ายอยู่ในตำหนักตามเคย ในมือก็ถือพัดโบกไปมา แต่ในหัวกลับคิดไปเรื่อยเปื่อย อากาศร้อนๆแบบนี้จะไม่ให้เกิดโรคระบาดขึ้นได้ยังไงล่ะ

เฟยเอ๋อหลั

บทที่254

“ท่านแม่！”ซาลาเปาร้องออกมาเสียงดัง พอเห็นแม่ที่โดนขังไว้แบบนั้นก็อยากจะวิ่งเข้าไปหา แต่ทหารที่อยู่ด้านหลังกลับดึงเขาเอาไว้ แล้วก็โยนซาลาเปาเข้าไปยังคุกที่อยู่ตรงข้ามกับนางทันที

“ซาลาเปา！”พอเห็นลูกน้อยโดนโยนเข้าไปแบบนั้น เฟยเอ๋อก็เบิกตากว้างแล้วร้องออกมาด้วยความตกใจทันที

“องค์