บทที่ 235

เป่ยหมิงอี้ยิ้มออกมาเล็กน้อย ก่อนยกมือขึ้นลูบผมยาวๆบนบ่าของเฟยเอ๋อ แล้วใช้จมูกดมกลิ่นมันเบาๆ จนต้องยิ้มออกมา： “วิธีกล่อมลูกนอนเป็นเรื่องที่หาดูยากจริงๆ！”

“เอ่อ......แล้วมันเป็นอย่างไรละ?” เฟยเอ๋อขมวดคิ้ว “หากมีฝีมือ เจ้าก็กล่อมสิ！”

จริงๆแล้ว ถึงเขาจะเป็นพ่อของซาลาเปา แต่

บทที่236

เมื่อคืน ถึงจะไม่รู้ว่าเป่ยหมิงอี้ออกไปจากที่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่เฟยเอ๋อก็รู้ว่าเขาไม่ได้ค้างคืนที่ตำหนักมั่นถัวอย่างแน่นอน

เฟยเอ๋อก้มหน้าลง จากนั้นก็นั่งมองปิ่นมุกที่อยู่ในมือชิ้นหนึ่งอยู่ข้างโต๊ะ

มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่? นางมั่นใจว่าโหลวเหยนหมิงนั้นสูญเสียความทรงจำไป

บทที่237

เฟยเอ๋อจึงไม่ได้สนใจมากนัก เป่ยหมิงอี้ได้เตือนนางแล้วว่าห้ามทำอะไรตามอำเภอใจ จากการประเมินเขา เขายังเป็นภัยต่อนางอยู่

เรื่องนี้ ทำให้เฟยเอ๋อเสียใจจริงๆ มิน่าละตัวเองถึงไม่ได้รู้สึกดีอะไรกับเป่ยหมิงอี้เลย แต่กลับเป็นอีกคนหนึ่งที่มักซ่อนอยู่อีกด้านหนึ่ง

โชคดีที่โหลวเหยนหม