ตอน 207
ข้ามภพไร้รัก
บทที่ 207
ราวกับว่า นอนฝันนานมาก เป็นฝันที่ยาวนานเอามากๆ.....
เฟยเอ๋อลืมตาขึ้นมา แต่กลับรู้สึกว่าหน้าอกตัวเองเจ็บปวดอย่างมาก ไม่ใช่เพราะว่าพิษนั่นกำเริบ แต่เป็นเพราะความเจ็บปวดจากความสิ้นหวัง ที่เจ็บปวดกับการสูญเสียทุกอย่าง.....ความเจ็บปวดนั่น มันเจ็บจนแทบจะขาดใจ.....
สัมผัสได้ว่าร่า
ตอน 208
บทที่ 208
“เหยนหมิง!!!เหยนหมิง---!!!!“เฟยเอ๋ออ้าปากแล้วตะโกนออกมา ร้องออกมาด้วยเสียงที่แหบพร่า
ทำไมเขาถึงไม่ยอมกลับมา ทำไมถึงไม่มายืนอยู่ข้างหน้านาง บอกนางว่าเขามีชีวิตอยู่ ว่าเขาไม่เป็นอะไร.....
เข้าไม่มีวันตายอย่างแน่นอน.....
“เขาไม่ตายหรอก!เขายังไงก็ไม่ตาย ฮือฮือฮือ.......“
ตอน 209
บทที่ 209
เฟยเอ๋อนั่งบนเก้าอย่างเหม่อลอย จนหลิงเชียนเจว่พอจะเข้าใจเรื่องราวบ้างแล้วถึงได้หันไปหานางที่นั่งเหม่ออยู่
แต่ตอนนี้เฟยเอ๋อกลับหันไปมองหนันกงโม่เหยียนแทน:“โม่เหยียน เจ้ารู้หรือไม่ว่าเหยนหมิงไปที่ไหน?”
หนันกงโม่เหยียนขมวดคิ้ว:“ข้าไม่รู้”
เฟยเอ๋อร้องไห้ออกมาอย่างสะอึกสะอ