บทที่ 206

“ไม่......เหยนหมิง.....”เฟยเอ๋ออ้ากว้าง เหมือนกับปลาที่ขาดน้ำยังไงยังงั้น แล้วพลันหายใจเข้า นางสัมผัสได้ถึงเลือดของโหลวเหยนหมิงที่ไหลเข้าปากนาง ค่อยๆเข้าไปในร่างกายนาง และเป็นเลือดของเขาเอง.......

ร้อนมาก ร้อนมากเลย.....

สีหน้าของโหลวเหยนหมิงเริ่มซีดขึ้นไปทุกที ปากก็เริ่มคล

บทที่ 207

ราวกับว่า นอนฝันนานมาก เป็นฝันที่ยาวนานเอามากๆ.....

เฟยเอ๋อลืมตาขึ้นมา แต่กลับรู้สึกว่าหน้าอกตัวเองเจ็บปวดอย่างมาก ไม่ใช่เพราะว่าพิษนั่นกำเริบ แต่เป็นเพราะความเจ็บปวดจากความสิ้นหวัง ที่เจ็บปวดกับการสูญเสียทุกอย่าง.....ความเจ็บปวดนั่น มันเจ็บจนแทบจะขาดใจ.....

สัมผัสได้ว่าร่า

บทที่ 208

“เหยนหมิง！！！เหยนหมิง---！！！！“เฟยเอ๋ออ้าปากแล้วตะโกนออกมา ร้องออกมาด้วยเสียงที่แหบพร่า

ทำไมเขาถึงไม่ยอมกลับมา ทำไมถึงไม่มายืนอยู่ข้างหน้านาง บอกนางว่าเขามีชีวิตอยู่ ว่าเขาไม่เป็นอะไร.....

เข้าไม่มีวันตายอย่างแน่นอน.....

“เขาไม่ตายหรอก！เขายังไงก็ไม่ตาย ฮือฮือฮือ.......“