บทที่ 181

“อือ......” เมื่อเฟยเอ๋อลืมตาขึ้นมา ก็พบกับโหลวเหยนหมิงที่กำลังมองนางอยู่ข้างเตียงมาโดยตลอด

“ตื่นแล้วหรือ? เฟยเอ๋อ” โหลวเหยนหมิงยกมือขึ้นมา ก่อนจะลูบไปบนหน้าผากของเฟยเอ๋อเบาๆ พร้อมกับยิ้มบางๆพลางมองไปทางนาง

“เหยนหมิง......” เฟยเอ๋อขมวดคิ้ว ร่างกายที่ไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงสั

บทที่182

เฟยเอ๋อไม่ค่อยเข้าใจ จึงตั้งใจจะถามว่าทำไมถึงให้ยาถอนพิษกับนางไม่ได้ตอนนี้ แต่ในตอนนั้นเองโหลวเหยนหมิงก็กลับมาถึงศาลาริมน้ำพอดี พร้อมกับอุ้มเด็กที่เฟยเอ๋อไม่ได้พบหน้ามาตั้งแต่ฟื้นขึ้นมาอยู่ในอ้อมกอดของเขาด้วย......ลูกของนาง.......

ในขณะที่สายตาของเฟยเอ๋อกวาดไปมองเด็กที่โหลวเหยนหมิ

บทที่183

หนึ่งเดือนผ่านไป

เฟยเอ๋ออุ้มซาลาเปามายืนอยู่หน้าประตูตำหนักใหญ่ พร้อมกับมองไปทางเงาของโหลวเหยนหมิงและหนันกงโม่เยวียนที่กำลังจ้องมองกันอย่างนิ่งเฉย

นางเดาไม่ออกว่า ผู้ชายทั้งสองคนกำลังคุยเรื่องอะไรถึงได้นานขนาดนี้.....

เมื่อหนันกงโม่เยวียนหันหน้าไปมองนาง เฟยเอ๋อจึงตื่นต