บทที่ 180

“ เหยนหมิง ......หลังจากนี้เราจะไม่พรากจากกันอีกแล้ว .......ใช่ไหม? ” เฟยเอ๋อร้องออกมาทันใด พร้อมกับมองเข้าไปในดวงตาของโหลวเหยนหมิงที่ฉายแววขุ่นเคืองใจ

“ อื้อ เราจะไม่แยกจากกันแล้ว ไม่แน่นอน ！ เฟยเอ๋อ พยายามอีกหน่อยนะ เพียงแค่พยายามอีกหน่อยเท่านั้นนะ！ ” โหลวเหยนหมิงยืนขึ้นม

บทที่ 181

“อือ......” เมื่อเฟยเอ๋อลืมตาขึ้นมา ก็พบกับโหลวเหยนหมิงที่กำลังมองนางอยู่ข้างเตียงมาโดยตลอด

“ตื่นแล้วหรือ? เฟยเอ๋อ” โหลวเหยนหมิงยกมือขึ้นมา ก่อนจะลูบไปบนหน้าผากของเฟยเอ๋อเบาๆ พร้อมกับยิ้มบางๆพลางมองไปทางนาง

“เหยนหมิง......” เฟยเอ๋อขมวดคิ้ว ร่างกายที่ไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงสั

บทที่182

เฟยเอ๋อไม่ค่อยเข้าใจ จึงตั้งใจจะถามว่าทำไมถึงให้ยาถอนพิษกับนางไม่ได้ตอนนี้ แต่ในตอนนั้นเองโหลวเหยนหมิงก็กลับมาถึงศาลาริมน้ำพอดี พร้อมกับอุ้มเด็กที่เฟยเอ๋อไม่ได้พบหน้ามาตั้งแต่ฟื้นขึ้นมาอยู่ในอ้อมกอดของเขาด้วย......ลูกของนาง.......

ในขณะที่สายตาของเฟยเอ๋อกวาดไปมองเด็กที่โหลวเหยนหมิ