บทที่ 163

“วันนี้เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่สำนักต่างๆให้เกียรติมาร่วมงานนี้ ข้าขอคารวะพวกท่านด้วยเหล้าแก้วนี้！”หนันกงโม่ เหยียนใช้มือขวาโอบเอวเฟยเอ๋อเอาไว้ ส่วนมือซ้ายก็ยกแก้วเหล้าขึ้นมารินแล้วก็ดื่มลงไปจนหมดแก้ว

เฟยเอ๋อกลับเอาแต่มองโหลวเหยนหมิง

เหยนหมิง....โปรดอย่าเข้าใจข้าผิดเลยนะ...

บทที่ 164

หลังจากงานเลี้ยงเสร้จสิ้น หนันกงโม่เหยียนก็เมาจนไม่ได้สนใจเฟยเอ๋อ นางจึงคิดที่จะวิ่งออกไปรั้งโหลวเหยนหมิงที่โดนทหารคุมตัวเอาไว้อยู่

แต่ว่าอยู่ดีๆแขนของนางก็ถูกดึงเอาไว้หนันกงโม่เหยียนใช้แขนดึงนางกลับมา

“พยุงข้าไปที่ศาลาน้ำ”หนันกงโม่เหยียนขมวดคิ้วแน่นเพราะรู้สึกปวดหัวนิดหน่อ

บทที่ 165

โหลวเหยนหมิงไม่ตอบอะไร

“เหยนหมิง ท่านเชื่อข้าใช่มั้ย？ท่านรู้ว่าข้าไม่ได้อยากทำแบบนั้นใช่มั้ย？เหยนหมิง....ท่านเชื่อข้านะ ข้าเพียงแค่ทำข้อตกลงกับเขาเท่านั้น ขอเพียงแค่ข้าทำตามที่เขาบอก เขาก็จะไม่ทรมานท่าน เหยน.....”

“ข้ารู้！”โหลวเหยนหมิงพูดออกมาพร้อมกัดฟันแน่น แล้วก็ลุกขึ้น เ