บทที่16 ตอบโต้

“ชายาของข้า ยังไม่ซื่อตรงจริงๆสินะ” มองแววตาดื้อรั้นของเฟยเอ๋อ แล้วโหลวเหยนหมิงก็หัวเราะเย้ยหยันออกมา เขาเดินสบายๆเข้าไปหานาง ใช้นิ้วเชยคางกลมมนของเฟยเอ๋อขึ้นมา กำลังจะขยับนิ้วคลอเคลียช้าๆ

เฟยเอ๋อกลับแบะปากออกมา: “ขอบคุณที่ท่านมองความกรุณา” แต่ท่านพูดสิ่งที่ท่านต้องการจะพ

บทที่17 ตรวจสอบ

“เลว! ปีศาจ! โง่เง่า! คนอะไร!” เฟยเอ๋อทั้งเดินทั้งบ่น สี่สัปดาห์แล้วที่เหล่าทาสรับใช้และองครักษ์เห็นนางเป็นเช่นนี้ แต่ไม่กล้าทักท้วงสิ่งใด เพียงแค่ตกตะลึงจ้องมององค์หญิงจากราชวงศ์โหลงโฉงผู้สง่างาม เปลี่ยนจากองค์หญิงมาเป็นทาสรับใช้ จากหน้ามือเป็นหลังมือ ถึงแม้จะไม่ได้แสดงอำนาจบา

บทที่18 ส่งอาหารว่างยามค่ำคืน

เป็นเพราะซักผ้าในหลายวันมานี้แท้ๆเลย เฟยเอ๋อนั่งมองของตนที่บวมแดงเป็นหัวแครอทด้วยความเวทนา กล้ำกลืนความไม่เป็นธรรม ทำได้เพียงปาดน้ำตาทิ้ง

ยังดีที่นางมีความอดทนมากพอ แค่มือบวมเจ็บไม่สามารถทำให้น้ำตานางไหลได้หรอก เป็นถึงนักแสดงจากศตวรรษที่21 น้ำตาเป็นเพียงแค่