บทที่15 ชุดขุนนาง

“ท่านอ๋อง ข้าน้อยได้นำชุดมาถวายแล้ว”

โหลวเหยนหมิงชำเลืองตามองไปยังสาวใช้ เอ่ยถามอย่างเย็นชา “อยู่ไหน

ชุดขุนนางของข้าส่งไปที่วังให้คนในวังซักก็พอแล้ว ไม่ต้องยุ่งยากมากเรื่องนำไปห้องซักรีด!”

“เจ้าค่ะ!” หญิงรับใช้ไม่กล้าสบสายตาเย็นชาของโหลวเหยนหมิง เธอตัวส

บทที่16 ตอบโต้

“ชายาของข้า ยังไม่ซื่อตรงจริงๆสินะ” มองแววตาดื้อรั้นของเฟยเอ๋อ แล้วโหลวเหยนหมิงก็หัวเราะเย้ยหยันออกมา เขาเดินสบายๆเข้าไปหานาง ใช้นิ้วเชยคางกลมมนของเฟยเอ๋อขึ้นมา กำลังจะขยับนิ้วคลอเคลียช้าๆ

เฟยเอ๋อกลับแบะปากออกมา: “ขอบคุณที่ท่านมองความกรุณา” แต่ท่านพูดสิ่งที่ท่านต้องการจะพ

บทที่17 ตรวจสอบ

“เลว! ปีศาจ! โง่เง่า! คนอะไร!” เฟยเอ๋อทั้งเดินทั้งบ่น สี่สัปดาห์แล้วที่เหล่าทาสรับใช้และองครักษ์เห็นนางเป็นเช่นนี้ แต่ไม่กล้าทักท้วงสิ่งใด เพียงแค่ตกตะลึงจ้องมององค์หญิงจากราชวงศ์โหลงโฉงผู้สง่างาม เปลี่ยนจากองค์หญิงมาเป็นทาสรับใช้ จากหน้ามือเป็นหลังมือ ถึงแม้จะไม่ได้แสดงอำนาจบา