บทที่ 158

เฟยเอ๋อนิ่งไป แล้วก็เงยหน้าขึ้นไปมองรูปวาดบนกำแพง

ภาพวาดนั้นก็เป็นเพียงภาพวาดรูปทิวทัศน์ทั่วๆไป เฟยเอ๋อจ้องมองรูปนั้นอย่างนิ่งๆ หรือว่าแผนที่นางของวางเอาไว้จะล้มเหลวแล้วหรอ？นางเพียงแค่คิดที่จะเดินตามรอยเลือดของเขาออกไปก็เท่านั้น

แล้วนางก็ยกมือขึ้นมาลูบภาพวาดที่อยู่ตรงหน้าอย

บทที่ 159

“เฟยเอ๋อ？”เพียงชั่วพริบตาดวงตาของโหลวเหยนหมิงแดงขึ้นมา กัดฟันมองคนที่เข้ามารับแส้แทนตัวเอง แต่ตัวเองกลับไม่สามารถที่จะยื่นมือออกไปกอดนางเอาไว้ได้เลย

เฟยเอ๋อหลับตาลง สีหน้าขาวซีดไปหมด ราวกับว่ารอยแส้ที่ฟาดลงไปที่แผ่นหลังของนางอย่างแสบร้อนจะพรากชีวิตของนางไปยังไงยังงั้น

“อ้าย

บทที่ 160

บนหลังรู้สึกเหมือนมีน้ำซึมเข้าไปข้างในทำให้รู้สึกเย็นสบาย จนสามารถทำให้ไม่รู้สึกถึงความปวดแสบปวดร้อน

เฟยเอ๋อลืมตาขึ้นและสัมผัสได้ว่ามีคนกำลังทาบางอย่างลงบนหลังนาง นางนิ่งไปสักพักแล้วก็รีบลุกขึ้นมานั่งทันที แต่ว่าอยู่ดีๆไหล่นางก็ถูกกดเอาไว้ แล้วก็ต้องได้นอนลงไปเหมือนเดิม

“