บทที่ 141

ในเวลาที่โหลวเหยนหมิงอุ้มเฟยเอ๋อวางบนเตียง เฟยเอ๋อก็ใช้แขนดึงเขาอย่างรุนแรง

โหลวเหยนหมิงชะงักไป แล้วจ้องเฟยเอ๋อเขม่ง

“นางตั้งใจยั่วยวนท่าน ท่านดูไม่ออกหรอ？หรือว่าตอนนี้เพราะข้าท้องโตแบบนี้ ท่านก็เลยจะทอดทิ้งข้า......？”พูดไป เฟยเอ๋อก็ปล่อยแขนของโหลวเหยนหมิงแล้วทำท่าทางเห

บทที่ 142

หลังจากอาบน้ำเสร็จ เฟยเอ๋อกลับไม่ยอมพักผ่อน เพียงแค่ให้สี่เอ๋อเอาน้ำออกไป แล้วนางก็สวมชุด แล้วก็เอาปิ่นหยกปักผมตัวเองทั้งที่ยังกึ่งเปียกอยู่แบบนั้น แล้วก็ย่องออกไปอย่างเงียบๆ

สามีของนางต้องทรมานตัวเองเพราะนางหนีออกไปจากตำหนักเป็นเวลาเดือนกว่า มิน่าตั้งแต่นางกลับมาถึงรู้สึกว่า

บทที่ 143

สำนักพิษที่หนึ่ง –

หน้ากากสีเงินเปล่งประกายระยิบระยับออกมาสุดลูกหูลูกตา เป็นแสงที่ทำให้รู้สึกยิ่งมองยิ่งหนาวสั่น

หนันกงโม่เหยียนอยู่ในห้องที่เย็นเฉียบ แล้วยืนมองตัวเองในกระจกที่เอาหน้ากากสีเงินมาปิดไว้ครึ่งหน้า มองอยู่นานอย่างไร้สติ วันนี้เป็นครั้งที่สี่สิบเก้าที่เขาพยา